ZŁOŻONA TYPOLOGIA

Inną, bardziej złożoną typologię przedstawił w r. 1968 na marcowym posiedzeniu Zakładu Prakseologii PAN M. Mazur. Typologia ta jest zwią­zana z opublikowaną przezeń cybernetyczną teorią „układów samodziel­nych”. M. Mazur łączy jedenaście typów decyzji w cztery grupy i opiera się — z grubsza rzecz biorąc — na ilości informacji branych przez decy­denta pod uwagę w chwili decyzji. Otrzymujemy w ten sposób następu­jącą systematyzację.Decyzje „samorodne” (oparte na tych tylko informacjach, które decydent uświadamia sobie w chwili, gdy nausi jialyj^miąsl podjąe—decyzję; każda następna grupa obejmuje coraz więcej informacji zgroma­dzonych celowo dla polepszenia — decyzji). Decyzje „odruchowe” (podjęte zanim informacje, na których są oparte, uświadomi sobie decydent). W terminologii układów samodzielnych decyzje takie polegają na tym, że wskutek wzrostu potencjału w „reje­stratorze” i spowodowanego tym przepływu energii nastąpiło z kolei w „estymatorze” przekroczenie wartości progowej potencjału, tak iż efektor został uruchomiony, zanim „homeostat” oddziała na „korelator” [Mazur 1966, s. 74 i passim].

Witam na moim blogu! Nazywam się Iwona Kaczmarska i jestem z wykształcenia finansistką, bloga prowadzę w formie odskoczni od pracy, pisanie to moja pasja dlatego chce się z Wami dzielić informacjami z zagmatwanego świata biznesu i finansów.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.