WYMAGAJĄCY PRZEŁOŻONY

Z drugiej strony przeciągnięcie struny pod tym względem jest niebezpieczne. „Wymagający przełożony” to bowiem często  skłaniający podwładnych do asekuranctwa. Podwładni, nie chcąc się narazić na wymówki, zamiast sami podejmować i we własnym zakosie wykonywać decyzje w przekazanym zakresie obowiązków, „nieformalnie” rezygnują ze swych uprawnień do decydowania i zasięgają t góry akceptacji przełożonego. Następuje w ten sposób nieformalna centralizacja (4.4.3.), przeciążenie prze­łożonych i zahamowanie toku spraw.W tej sytuacji trzeba przestrzegać następujących wytycznych:Po pierwsze, wydawać jak najmniej zarządzeń i instrukcji (których wykonania trzeba będzie wymagać z żelazną konsek­wencją). Wydawać je mianowicie należy tylko pod warunkiem, że zarazem uważa się je za bezwarunkowo niezbędne i że jest się pewnym, iż mogą być i będą wykonane. Nic tak nie demoralizuje zespołu jak zarządzenia jawnie niewykonalne, a choćby tylko nie­konieczne i dlatego nieegzekwowane.

Witam na moim blogu! Nazywam się Iwona Kaczmarska i jestem z wykształcenia finansistką, bloga prowadzę w formie odskoczni od pracy, pisanie to moja pasja dlatego chce się z Wami dzielić informacjami z zagmatwanego świata biznesu i finansów.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.