TENDENCJA CENTRALIZACJI

Po drugie, trzeba walczyć z tendencją do nieformalnej centra­lizacji. Najważniejszymi posunięciami zmierzającymi do opano­wania tej tendencji są: 1) zasada, iż przełożony powinien odma­wiać odpowiedzi, gdy podwładny przed powzięciem decyzji pyta go o zdanie w sprawie, która została mu przekazana do samo­dzielnej decyzji i która nie przekracza jego zdolności powzięcia trafnej decyzji, 2) zasada, że kontroluje się przede wszystkim wy­niki decyzji powziętych przez podwładnych ze względu na ich zgodność z „Ogólnymi wytycznymi” (w gospodarce — z dyrek­tywnymi wskaźnikami planu), a nie sposoby uzyskania tych wy­ników i, co najważniejsze, 3) zasada przyznawania podwładnym „ograniczonego prawa popełniania błędów w dobrej wierze”. Ta ostatnia zasada, będąca zarazem, jak sądzę, jednym z ważnych elementów „dobrej atmosfery współdziałania w instytucji”, po­lega na tym, że póki błędy popełniane — oczywiście: popełniane w dobrej wierze — przez podwładnych w sprawach przekazanych im do samodzielnej decyzji nie przekraczają „normalnej” miary, bezpośredni przełożony (nie rezygnując z ostrej nawet, ale w cztery oczy wypowiedzianej reprymendy) powinien wobec wyższych przełożonych brać na siebie błąd podwładnego.

Witam na moim blogu! Nazywam się Iwona Kaczmarska i jestem z wykształcenia finansistką, bloga prowadzę w formie odskoczni od pracy, pisanie to moja pasja dlatego chce się z Wami dzielić informacjami z zagmatwanego świata biznesu i finansów.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.